De nieuwe topo en het Spelerpes artikel over de Nou Maulin

Heel trots zijn we op de publicatie in de Spelerpes. Echter, we zijn nog niet klaar: er komt nog een topo schaal 1:200 een 3D projectie en we gaan al onze data delen op het internet, zodat als wij met speleo-pensioen zijn, anderen met onze meetgegevens verder zullen kunnen gaan.

De laatste loodjes wegen het zwaarst

Momenteel zwoegt Jos om de laatste details van de topo af te werken. We dachten eerst dat het opmeten van de grot veel tijd en moeite kostte, maar het uitwerken van de gegevens tot een presentabele topo blijkt een niet te onderschatten klus.

De grote onthulling komt in het decembernummer van de Spelerpes, maar ik kan hier al een paar dingen melden.

De totaal door ons opgemeten lengte van de grot komt op 2275m en daarmee op de 12e plaats van langste grotten in België. De diepte van de grot is 61,5 meter en dat ligt 8m onder water in het flessensifon. Het diepst gelegen droge punt ligt in het réseau du fond op -59.

De coördinaten van de diverse ingangen zijn met een theodoliet vastgelegd:

Coord. Lambert: 

porche d'entrée                       211314,6 / 94297,8 / 174,2
entrée superieur (Souffleur)  211184,1 / 94260,9 / 215,5
entrée des tonneaux               211299,5 / 94286,7 / 193,2 

Strikt genomen is er nog een vierde ingang, omdat je vanuit de ingangszone van de trou au dessus du Nou Maulin af kunt dalen door de puit saucisse, waardoor je in de porche d'entrée uitkomt.

trou au dessus du Nou Maulin   211288,7 / 94303,5 / 189,9

De laatste toposessie

Afgelopen zaterdag was voor ons echt de allerlaatste toposessie. Vorige keer vonden we in het réseau du fond nog een schacht omhoog die we niet beklommen hadden en waarvan Marc ook niet wist of iemand er ooit geklommen had.  Het was een hoopvolle schacht want het ligt op een strategisch punt en  zou in theorie een ideaal punt voor een groot vervolg zijn. Maar helaas zoals altijd in deze grot vonden we weer sporen van voorgangers en weinig hoop op caverns measurless to man.

Jos houdt een koord en een flitser vast, Erik hangt in de lucht.

Op zondag had Jos zich tot taak gesteld om op de computer aan de topo te werken. We hebben namelijk een belangrijke dubbele deadline. De topo moet af voor zowel de Spelerpes en de AKWA. 

Erik, Lisette en ik zijn we een handje gaan helpen bij de schoonmaak actie van de Gouffre Belvaux.

De rivier heeft hier zoveel boomstammen naar binnen gespoeld dat de ingangsifon meer op de voorraadkamer van een houtzagerij lijkt.

Hieronder een paar snapshots van het werk.

Boulon, Erik, Lisette

Luc & Jack travail dans le sifon

Speleologische dagen en Nachten 21 - 22 september

Het was weer heel gezellig. Echt een niet te missen evenement, gezellig en goed om oude contacten aan te halen. Jos en Ik hadden toegezegd een rondleiding in de Nou Maulin te verzorgen voor geïnteresseerden. Dat viel zwaar tegen met de belangstelling. Beetje jammer omdat Jos samen met Paul een niet alledaags touw parcours had uitgehangen. Afijn met alle andere grotten op het programma was het ook wel te verwachten. Van de nood een deugd gemaakt hebben we mijn kinderen en die van Kirsten en Roland een rondtocht door de grot gegeven. Een volledige rondgang onder door de blokkenstort en dan door de metro weer terug.
Voor Yuna van vier jaar oud een echte uitdaging, vooral omdat ze haar handen niet modderig wilde maken. Gelukkig zit de grot vol met mini glijbaantjes, dus was er ook plezier voor haar. Ik denk dat ze wel een record gezet heeft als jongste ooit die een rondgang heeft gemaakt.

Hamertje tik & de laatste toposessie?

We zijn klaar. Althans, we hebben alle tot nu toe bekende delen van de grot getopografeerd. Maar nu is het nog niet af. De topo moet nog uitgewerkt worden en op een mooie manier gepresenteerd. Er staat wel een beetje druk op de ketel. Op de speleologische dagen en nachten moeten we een presentabele kaart hebben, en voor ons artikel in de Spelerpes moet er ook nog wat werk verzet worden. Bovendien moet de kaart echt af zijn omdat er een nieuw deel van de AKWA gaat verschijnen, waar we een bijdrage aan beloofd hebben.
Het afgelopen weekend hebben we de laatste puntjes op de i gezet, met als ster van de dag, special guest Rudi Bollaert, de kleine gaatjes specialist.

Er staat op de oude topo's van de BSB en die van J.L. De Bock staat een verbindingsgangetje (van vóor de grindsifon naar de salle de Bivouac). We kennen beide einden, maar het tussenliggende parcours niet, omdat wij lompe Hollanders daar te dik voor zijn. Gelukkig past Rudi overal in en onder het motto nooit te smal floepte hij door de vernauwing heen, en kon hij bevestigen dat de oude mannen van vroeger ook klein van stuk geweest zijn. Of misschien waren ze niet allemaal klein, want iemand had bij wijze van eerst hulp bij klemzitten een hamer achtergelaten. Door het gangetje waait meestal een stevige tocht, maar de ingang is heden ten dage aan één kant extreem nauw en aan de andere kant geblokkeerd met kiezels.

topo J.L De Bock (detail)

Rudi heeft de gang voor ons opgemeten, zodat we ook dit detail aan de topo kunnen toevoegen.
Open graven van het gangetje zou niet heel veel werk zijn, maar aangezien de zone in een deel van de grot ligt dat bij de winterse overstromingen een watervoerende laag wordt, zal deze gang ieder keer weer opnieuw verstopt raken.

Rudi met de door hem gevonden hamer

Een andere speciale gast was de vleermuis. Nu had ik wel eens eerder vleermuizen zijn vliegen, maar deze keer kon ik er een op de foto vastleggen.
Het was een mooi exemplaar van de Vale Vleermuis, een Myotis myotis uit de Vespertilionidae familie.
Of voor de buitenlanders onder ons: een Grosses Mausohr of le Grand Murin.

Vale Vleermuis

Behalve deze hoogtepunten hebben we gewoon nog heel wat uurtjes topowerk gedaan dit weekend. En voor de verandering (of misschien is dat nou ervaring) ging alles een beetje vlot. 

Foto's maken ging niet zo best deze keer. Ik heb in nieuwe speeltjes geïnvesteerd, maar die leveren alleen maar meer gewicht, en meer frustratie op.

Nou goed, een paar bijna gelukte foto's dan.

smeerpijp Erik in de drukgang nabij het grindsifon

dit modderfiguur durfde mij een zakkenwasser te noemen, na afloop in de Lomme.

Was dit het dan? Ik denk het niet. We hebben nog wat afsluitend werk te doen, zoals het permanent fixeren van een aantal meetpunten op strategische plaatsen in de grot. Voor onszelf en voor toekomstige generaties. En er wordt ook nog geëxploreerd in de grot, dus wie weet wat er komen gaat.